Het is een zonnige dag. Ellen loopt met haar hondje Kruimeltje op het grasveld tegenover haar huis in de Componistenbuurt. Ze doet dit meerdere keren per dag. Kruimeltje laat zelf weten wanneer hij naar buiten moet voor een plasje.

Ellen heeft Kruimeltje nu drie jaar. Ze kreeg hem van een oudere dame. Toen heette het hondje nog Blondie. Maar dat vond ze geen mooie naam. Omdat het hondje toch niet luisterde naar die naam, noemt Ellen hem Kruimeltje.

Ellen woont al meer dan 40 jaar op de Donderberg. Haar kinderen zijn er opgegroeid. Toen haar dochters nog op de basisschool zaten, was Ellen overblijfmoeder. Ze denkt met plezier terug aan die tijd. Ellen vond het altijd leuk om met kinderen te werken. Nu zijn haar dochters al lang het huis uit.

In al die jaren is de wijk erg veranderd. Vroeger had ze veel contact met haar buren. Maar veel buren zijn verhuisd of overleden. Nieuwe mensen kwamen in de straat wonen, en het contact werd minder.

Toch woont Ellen nog steeds met plezier in haar huis. Als er iets is, dan is haar neef gelukkig dichtbij voor hulp.

Kruimeltje kijkt haar ongeduldig aan. Te lang stilstaan vindt hij maar niks!